„ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესების დამტკიცების შესახებ“ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2016 წლის 24 მაისის №14-39 დადგენილებაში ცვლილების შეტანის თაობაზე

1. 21-ე მუხლის:

ა) 3⁵ და 3⁶ პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით:

 „3​​⁵. ამ მუხლის მე-2 პუნქტის „მ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, სახელმწიფო ან/და საზოგადოებრივი ინტერესების დაცვის მიზნით, კ-2 კოეფიციენტის (ან მისი ნაწილის) გადატანასთან დაკავშირებით გადაწყვეტილებას იღებს ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მთავრობა, ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოსთან შეთანხმებით. ამავე გადაწყვეტილებით, ხელშემწყობი ღონისძიების სახით შესაძლებელია დადგინდეს ავტოსადგომების ადგილების რაოდენობასთან დაკავშირებით, ამ წესისაგან განსხვავებული პირობები. ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ დადებითი გადაწყვეტილების გამოცემის შემდგომ, დაინტერესებული პირის განცხადების საფუძველზე, ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტრანსპორტისა და ურბანული პოლიტიკის განმახორციელებელი ადმინისტრაციულ ორგანო განიხილავს კ-2 კოეფიციენტის ზღვრული მაჩვენებლის გადამეტების მიზნით სპეციალური (ზონალური) შეთანხმების გაცემის საკითხს და ამზადებს შესაბამისი გადაწყვეტილების პროექტს.

3​​⁶. ამ მუხლის მე-2 პუნქტის „მ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე კ-2 კოეფიციენტის გადატანა დასაშვებია, მათ შორის, იმ მიწაზე, რომელზეც უკვე გადამეტებულია კ-1 ან/და კ-2 კოეფიციენტი. კ-2 კოეფიციენტის გადატანის შემთხვევაში, მიწაზე ჯამური კ-2 კოეფიციენტი არ უნდა აღემატებოდეს მიწის ნაკვეთზე ნორმატიულად დადგენილი კოეფიციენტის არაუმეტეს ორმაგ ოდენობას. იმ შემთხვევაში, თუ კ-2 კოეფიციენტის გადატანა ხდება იმ მიწაზე, სადაც უკვე გადამეტებულია კ-2 კოეფიციენტი, მიწაზე ჯამური კ-2 კოეფიციენტი შესაძლებელია აღემატებოდეს მიწის ნაკვეთზე ნორმატიულად დადგენილი კოეფიციენტის ორმაგ ოდენობას.“;

ბ) 4⁵ პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით:

„4​​⁵. ამ მუხლის მე-2 პუნქტის „მ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, კერძო საკუთრებაში არსებულ სხვა მიწის ნაკვეთზე (გარდა კულტურული მემკვიდრეობის ზოგად დამცავ ზონაში (ისტორიული განაშენიანების დაცვის ზონაში, განაშენიანების რეგულირების ზონასა და ისტორიული ლანდშაფტის დაცვის ზონაში) არსებული მიწის ნაკვეთისა) განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტის (კ-2) გადატანა გამოითვლება შემდეგი ფორმულით:

სადაც:

K₂₂  არის არსებული სამშენებლო ობიექტიდან/მიწის ნაკვეთიდან კონკრეტულ სამშენებლო ობიექტზე/მიწის ნაკვეთზე გადატანილი კ2;

K₂₁  არის კონკრეტული სამშენებლო ობიექტის/მიწის ნაკვეთის არსებული კ2;

S_N  არის იმ სამშენებლო ობიექტზე არსებული კონკრეტული მოცულობის სასარგებლო ფართი (საზაფხულო ფართის ჩათვლით),  საიდანაც ხორციელდება შესაბამისი ოდენობის კ2-ს გადატანა;

P_F  არის თეთრი კარკასის მდგომარეობაში აშენებულ მრავალბინიან საცხოვრებელ სახლში 1 მ²  ბინის სარეალიზაციო ღირებულება, (რომელიც დგინდება სსიპ – ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს შესაბამისი საექსპერტო დასკვნით);

S  არის არსებული სამშენებლო ობიექტზე ფილ(ებ)ის (საზაფხულო ფართის ჩათვლით)  შესაბამისი მოცულობა/ოდენობა – მ²;

C  არის 1 მ² მშენებლობის ღირებულება ((შენობის თეთრი კარკასის კონდიცია), რომელიც დგინდება სსიპ – ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს შესაბამისი საექსპერტო დასკვნით));

LP₂  არის იმ მიწის ნაკვეთის საბაზრო ღირებულება ((ვაკანტურ მდგომარეობაში, რომელიც დგინდება სსიპ – ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს შესაბამისი საექსპერტო დასკვნით)). სადაც ხორციელდება შესაბამისი ოდენობის კ2-ს გადატანა.

2. 39¹ მუხლის:

 ა) 11¹ და 11² პუნქტები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით:

„11¹. თუ ავარიული სახლის მესაკუთრის/ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობის წევრის საკუთრებაში არსებული საცხოვრებელი ფართი ან ერთზე მეტი საცხოვრებელი ფართის საკუთრებაში არსებობის შემთხვევაში საცხოვრებელი ფართები ჯამურად არის 15 კვადრატულ მეტრამდე, ავარიული სახლის მესაკუთრეს/ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობის წევრს მიეცემა კომპენსაცია თითოეული კვადრატული მეტრისათვის ამ მუხლის 13¹ პუნქტის „დ¹“ ქვეპუნქტის შესაბამისად.

11². თუ ავარიული სახლის მესაკუთრის/ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობის წევრის საკუთრებაში არსებული საცხოვრებელი ფართი ან ერთზე მეტი საცხოვრებელი ფართის საკუთრებაში არსებობის შემთხვევაში საცხოვრებელი ფართები ჯამურად არის 15 კვადრატული მეტრი ან აღემატება 15 კვადრატულ მეტრს და არ არის 30 კვადრატულ მეტრზე მეტი, მაგრამ ახალ შენობა-ნაგებობაში, მისი გეგმარებიდან გამომდინარე, შეუძლებელია ზუსტად იმ კვადრატულობის საცხოვრებელი ფართის (ხოლო ერთზე მეტი საცხოვრებელი ფართის საკუთრებაში არსებობის შემთხვევაში, დაჯამებული ოდენობით კვადრატული საცხოვრებელი ფართის) გამოყოფა რა საცხოვრებელ ფართ(ებ)საც ავარიული სახლის მესაკუთრე/ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობის წევრი ფლობდა, ავარიული სახლის მესაკუთრეს/ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობის წევრს შესაძლებელია გადაეცეს გაზრდილი საცხოვრებელი ფართი იმ ოდენობამდე, რა ოდენობამდეც შეუძლებელია დამოუკიდებელი საკუთრების გაჩენა, მაგრამ არაუმეტეს 30 კვადრატული მეტრის საცხოვრებელი ფართისა.“;

ბ) 13¹ პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით:

„გ) ავარიული შენობა-ნაგებობის ჩანაცვლების პერიოდში, ავარიული სახლის მესაკუთრის/ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობის წევრის საცხოვრებელი ფართით უზრუნველყოფისათვის (მიუხედავად იმისა, რამდენ საცხოვრებელ ფართს ფლობს ავარიული სახლის მესაკუთრე/ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობის წევრი ავარიულ შენობა-ნაგებობაში) ბინის ქირის კომპენსაცია არ უნდა აღემატებოდეს თვეში 1500 ლარს;“;

გ) 13⁴ პუნქტის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის 13⁵ და 13⁶ პუნქტები:

„13⁵. ავარიული შენობა-ნაგებობის ჩანაცვლების მიზნით ხელშემწყობი ღონისძიების სახით განსაზღვრული კ-2 კოეფიციენტის ნაწილის, ამ მუხლის მე-5 პუნქტის საფუძველზე  სხვა მიწის ნაკვეთზე გადატანისას, კ-2 კოეფიციენტის გადატანა გამოითვლება შემდეგი ფორმულით:

                             (S₁ * P₁ * K₂₁ * K₁₁)

            K₂₂    =  ------------------------

                                 (S₂ * P₂ * K₁)

სადაც:

K₂₂  არის გადატანილი კ2-ის ოდენობა;

S₁  არის იმ მიწის ნაკვეთის ფართობი, საიდანაც ხდება  კ2-ის გადატანა;

P₁  არის იმ მიწის ნაკვეთის  1 მ​​²  მიწის ფასი (რომელიც დგინდება სსიპ – ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს შესაბამისი საექსპერტო დასკვნით), საიდანაც ხდება კ2-ის გადატანა;

K₂₁  არის იმ მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტი, სადაც ხდება კ2-ის გადატანა;

K₁₁   არის გადასატანი კ2-ის ოდენობა;

S₂   არის იმ მიწის ნაკვეთის ფართობი, სადაც ხდება კ2-ის გადატანა;

P₂   არის იმ მიწის ნაკვეთის 1 მ​​² მიწის ფასი (რომელიც დგინდება სსიპ – ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს შესაბამისი საექსპერტო დასკვნით), სადაც ხდება კ2-ის გადატანა;

K₁  არის იმ მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტი, საიდანაც ხდება კ2-ის გადატანა.

13⁶. ამ მუხლით გათვალისწინებულ შემთხვევებში კ-2 კოეფიციენტის გამოთვლას უზრუნველყოფს ეკონომიკური განვითარებისათვის პოლიტიკის შემუშავებაზე უფლებამოსილი მერიის სტრუქტურული ერთეული.“;

დ) მე-17 პუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით:

„17. ამ მუხლის მოქმედება არ ვრცელდება კულტურული მემკვიდრეობის ზოგად დამცავ ზონაში (ისტორიული განაშენიანების დაცვის ზონაში, განაშენიანების რეგულირების ზონაში და ისტორიული ლანდშაფტის დაცვის ზონაში) არსებულ შენობა-ნაგებობებზე და მიწის ნაკვეთებზე.“.

3. V³ თავის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის V⁴ თავი:

„თავი V⁴

კოოპერატიული ბინათმშენებლობით დაზარალებულთა დაკმაყოფილების მიზნით დამატებითი ხელშემწყობი ღონისძიებების გამოყენების წესი და პირობები

მუხლი 39⁹. კოოპერატიული ბინათმშენებლობით დაზარალებულთა დაკმაყოფილების მიზნით დამატებითი ხელშემწყობი ღონისძიებების გამოყენების წესი და პირობები

1. ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე არსებული, კოოპერატიული ბინათმშენებლობით დაზარალებულთა დაკმაყოფილების მიზნით სახელმწიფოს ან/და მუნიციპალიტეტის მიერ გამოყოფილი/გადაცემული მიწის ნაკვეთების მიმართ შესაძლებელია გამოყენებულ იქნეს ამ მუხლით და კანონმდებლობით განსაზღვრული ხელშემწყობი ღონისძიებები, გარდა კონკურენტული შერჩევის საფუძველზე პირდაპირი განკარგვის ფორმით პრივატიზების წესისა. ხელშემწყობი ღონისძიებების გამოყენებისას უზრუნველყოფილ, უნდა იქნეს საჯარო და კერძო ინტერესების ურთიერთთანაფარდობა.

2. კოოპერატიული ბინათმშენებლობით დაზარალებულთა დაკმაყოფილების მიზნით ხელშემწყობი ღონისძიებების სახით შესაძლებელია, განხორციელდეს მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტების ზღვრული მაჩვენებლების გადამეტება, ასევე კანონმდებლობით დადგენილი მოთხოვნებისაგან (შენობა-ნაგებობათა მაქსიმალური სიმაღლე, ფუნქციური ზონა და მისი რეგლამენტი, დამტკიცებული განაშენიანების რეგულირების გეგმის გეგმარებითი დავალებით/განაშენიანების რეგულირების გეგმით გათვალისწინებული მოთხოვნები, მიწის ნაკვეთის სამშენებლოდ გამოყენების პირობებით გათვალისწინებული მოთხოვნები, არქიტექტურულ-სამშენებლო პროექტით გათვალისწინებული მოთხოვნები, სატრანსპორტო და გამწვანების რეგულაციები და სხვა) განსხვავებული პირობებით ქალაქთმშენებლობითი და სამშენებლო დოკუმენტაციის დამტკიცება ან მათში ცვლილების შეტანა.

3. იმ შემთხვევაში, თუ კოოპერატიული ბინათმშენებლობით დაზარალებულთა დაკმაყოფილების მიზნით სახელმწიფოს ან/და მუნიციპალიტეტის მიერ გამოყოფილ/გადაცემულ მიწის ნაკვეთზე, ამ მუხლის მე-2 პუნქტის შესაბამისად დადგენილი კ-2 კოეფიციენტის  სრულად ათვისება მიზანშეუწონელია ურბანული, ქალაქგეგმარებითი ან/და სხვა გარემოებიდან გამომდინარე, კ-2 კოეფიციენტის ნაწილი შესაძლებელია გადატანილ იქნეს კერძო საკუთრებაში არსებულ სხვა მიწის ნაკვეთზე.

4. ამ მუხლით გათვალისწინებულ შემთხვევებში კ-2 კოეფიციენტის გამოთვლას უზრუნველყოფს ეკონომიკური განვითარებისათვის პოლიტიკის შემუშავებაზე უფლებამოსილი მერიის სტრუქტურული ერთეული.

5. კოოპერატიული ბინათმშენებლობით დაზარალებულთა დაკმაყოფილების მიზნით ხელშემწყობი ღონისძიებების გამოყენების თაობაზე გადაწყვეტილებას იღებს ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის მთავრობა, ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოსთან შეთანხმებით.            

6. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ იმ მიწის ნაკვეთზე, რომელზეც განთავსებულია შენობა-ნაგებობა (მათ შორის, მშენებარე, დაუმთავრებელ მდგომარეობაში), სადაც ფიზიკური პირები 2013 წლამდე ფაქტობრივად, სამართლებრივი საფუძვლის გარეშე ფლობენ ცალკეულ ინდივიდუალურ ფართებს და აღნიშნული ფაქტი დასტურდება შესაბამისი რაიონის გამგეობის შუამდგომლობით/წერილით. აღნიშნული ფართები უნდა ჩაითვალოს კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართში.

7. ამ მუხლით გათვალისწინებული ხელშემწყობი ღონისძიებები გამოიყენება იმ შემთხვევაში, თუ კოოპერატიული ბინათმშენებლობით დაზარალებულთა დაკმაყოფილების მიზნით სახელმწიფოს ან/და მუნიციპალიტეტის მიერ კოოპერატიული ბინათმშენებლობით დაზარალებული პირებისათვის მიწის ნაკვეთის გამოყოფა/გადაცემა განხორციელდა 2018 წლამდე.

8. ამ მუხლის მიზნებისათვის დაინტერესებულ პირს შესაძლებელია, წარმოადგენდეს კოოპერატიული ბინათმშენებლობით დაზარალებული პირები ან/და მათ მიერ წარმოდგენილი მშენებლობის განმახორციელებელი პირი.

9. ამ მუხლის მოქმედება არ ვრცელდება კულტურული მემკვიდრეობის ზოგად დამცავ ზონაში (ისტორიული განაშენიანების დაცვის ზონაში, განაშენიანების რეგულირების ზონაში და ისტორიული ლანდშაფტის დაცვის ზონაში) არსებული მიწის ნაკვეთებზე.“